> | | > Φόρο κυκλοφορίας στα πατίνια και στην χρήση τουαλέτας θέλει η Τρόικα.

Φόρο κυκλοφορίας στα πατίνια και στην χρήση τουαλέτας θέλει η Τρόικα.

Posted on Τρίτη, 5 Αυγούστου 2014 | 5 Comments

του Σταύρου Κατσούλη
 

Μετά την φορολόγηση των πολιτών που έχουν επιλέξει χωρίς να τους υποχρεώσει κανείς, να είναι χρήστες σπιτιών, ηλεκτρικού ρεύματος, αλλά και γενικότερα τροφής, νερού, οξυγόνου και άλλων προαιρετικών κοινωνικών αγαθών πολυτέλειας, προβλέπονται και νέες μεταρρυθμίσεις στο φορολογικό πλαίσιο που προωθεί η κυβέρνηση, στην προσπάθειά της να προκαλέσει ανάκαμψη των τραπεζών.


Σύμφωνα με τις νέες ρήτρες ανάπτυξης της Τρόικα, σήμερα έγιναν και οι νέες εισηγήσεις, για φόρους και σε περαιτέρω τομείς της οικονομίας της επικράτειας. Συγκεκριμένα, η μία εισήγηση περιλαμβάνει νέο φόρο σε όλους τους χρήστες τουαλετών της επικράτειας, ασχέτως εάν η χρήση τους είναι περιστασιακή ή όχι. Σε αλλη εισήγηση έχουμε πλέον και την προσθήκη φόρους κυκλοφορίας σε οδηγούς πατινιών, αν και διαφαίνεται ένα κενό στην νέα νομοθεσία για τους χρήστες πατινιών τύπου roller-blades, οπότε υπάρχει κοινή παραδοχή ανάμεσα στους ειδικούς, ότι μάλλον θα ακολουθήσουν είτε κάποιες νομοτεχνικές βελτιώσεις, είτε εκπρόθεσμα κάποιες σχετικές εγκύκλιοι προς τα αρμόδια όργανα.

Λαϊκή κατακραυγή για τα νέα φορολογικά μέτρα

Δεν ήταν και λίγες οι συνδικαλιστικές ενώσεις και ομοσπονδίες, οι οποίες εξέφρασαν δριμύτατη κριτική στα κυβερνητικά σχέδια. Χαρακτηριστικά παραδείγματα των διαφωνιών που έχουν, είναι ότι κάποιοι συμπολίτες μας μπορεί μεν να μην έχουν επιλέξει να καταναλώνουν τροφή, παρ όλα αυτά, θα πρέπει να χρησιμοποιούν κάθε τόσο τουαλέτες γιατί περιστασιακά ακόμη πίνουν υγρά.

Άλλο πρόβλημα το οποίο έσπευσαν να υπογραμμίσουν με κόκκινη γραμμή και μάλιστα bold, είναι ότι το θέμα των πατινιών δεν έχει οριστεί πλήρως και επαρκώς, με αποτέλεσμα κάποια μερίδα του πληθυσμού να είναι δυνατόν να φοροδιαφύγει γιατί θα μπορέσει να γλιστρήσει μέσα από τις πάμπολλες ελλείψεις του νομοσχεδίου. 

Οι συνδικαλιστές υποσχέθηκαν ότι εάν δεν κάνει κάτι γρήγορα η κυβέρνηση για να κάνει πιο σαφή την φορολογία, τότε θα αναγκαστεί να προχωρήσει σε 4ωρες στάσεις εργασίας, και απείλησαν ότι θα φτάσουν εάν χρειαστεί μέχρι και στο απώτατο σημείο, που ως γνωστόν σε όλους, είναι η 48ωρη απεργία, συν μια πορεία στο Σύνταγμα, με έναν (1) δωρεάν καφέ ή ένα (1) σουβλάκι καλαμάκι με ψωμί σε κάθε συμμετέχοντα που θα μείνει εκεί πάνω από μία ώρα και 10 λεπτά που παίρνει συνήθως μια πορεία μέχρι το Σύνταγμα και λίγο φωναγμα επαναστατικών συνθημάτων μπροστά στο κοινοβούλιο.

Σφοδρότατα πυρά και κριτική από την αντιπολίτευση


"Είναι πραγματικά απίστευτο το τι θα έχει να αντιμετωπίσει ο πολίτης, όταν επιστρέψει από τις διακοπές του, αφού πλέον ούτε τουαλέτα δεν θα μπορεί να πληρώσει για να χρησιμοποιήσει, ούτε στην δουλειά του να πάει θα μπορεί, μια και δεν θα έχει πληρώσει τα τέλη κυκλοφορίας του πατινιού του", ανέφερε υψηλόβαθμο στέλεχος της αντιπολίτευσης, συμπληρώνοντας με την υπόσχεση ότι η φορολογική λαίλαπα αυτή, θα τελειώσει μαγικά, όταν επιτέλους μια αριστερή κυβέρνηση έρθει και κυβερνήσει τον τόπο και θα αλλάξει σύσσωμη ολόκληρη την Ευρωπαϊκή Ένωση.

Στον άλλο δεκανίκι του κατοχικού καθεστώτος, στελέχη ενός από τα τρία φασιστικά κοινοβουλευτικά κόμματα της χώρας, συνέταξαν κοινό non-paper, στο οποίο αναφέρεται μεταξύ άλλων, ότι η φορολογία χρήσης τουαλετών, είναι ένα βήμα προς την σωστή κατεύθυνση, και προτίθενται να υπερψηφίσουν το συγκεκριμένο άρθρο, εφ όσον υπάρξει αυστηρότερη μεταχείριση στους αλλοδαπούς παραβάτες, γιατί όπως υποστήριξαν με επιχειρήματα που δεν έχει σημασία να αναφερθούν εδώ, είναι σε όλους γνωστό πλέον, ότι τα δικά μας σκ@τ@, μυρίζουν πολύ καλύτερα από του άλλου. Αναφορικά με την υπόθεση φορολογίας σε πατίνια, παρουσίασαν την άποψη, ότι πιθανώς η ευθανασία να είναι καλύτερη λύση για όσους δεν έχουν την δυνατότητα να πληρώσουν τέλη κυκλοφορίας για πατίνι. Αυτό, υποστήριξαν, θα βρεί σύμφωνη και την Τρόικα, που έτσι κι αλλιώς έχει κάποιο παρόμοιο σχέδιο στην ατζέντα της, για το προσεχές διάστημα.

Τέλος, στελέχη της ριζοσπαστικής παράταξης, δεσμεύτηκαν ότι δεν πρόκειται να ψηφίσουν, διότι το θέμα δεν είναι μόνο η αυξημένη φορολογία, αλλά και η απίστευτη ταξική αδικία που γίνεται με την εξίσωση των κυβικών όλων των πατινιών, ανεξαιρέτως: "Δεν μπορεί κάποιος απλός εργάτης που αγόρασε ένα πατίνι Lada το 2001 με δανεικά, να πληρώνει τον ίδιο φόρο με κάποιον καπιταλιστή που μόλις αγόρασε ένα ολοκαίνουργιο και τελευταίας τεχνολογίας πατίνι Ferrari από το τοπικό του παιχνιδοπωλείο, μόλις χθες." και ολοκλήρωσε ως εξής: "Καλούμε τον λαό να έρθει κοντά μας, όπου οι τουαλέτες μας είναι δωρεάν
για την εργατική τάξη, αρκεί να φέρνετε το δικό σας χαρτί υγείας, και αντιστεκόμαστε στον ιμπεριαλισμό των κατασκευαστών πατινιών που με τους ντόπιους νταβατζίδες έχουν δημιουργήσει ένα καπιταλιστικό καρτέλ συμφερόντων στην συγκεκριμένη αγορά."

Η κυβέρνηση με την σειρά της, εξέφρασε μέσω του εκπροσώπου της, ότι η ανάπτυξη θα συνεχιστεί με τους ίδιους ή και πιο γρήγορους ρυθμούς, είτε το θέλουν, είτε δεν το θέλουν οι διάφορες Κασσάνδρες, που δεν έχουν ούτε καν την πολιτική τιμιότητα να αναγνωρίζουν όταν ένα μέτρο είναι και δίκαιο και ωφέλιμο για τους δανειστές και σωτήρες μας.

Comments:5

  1. Τι σημασία έχει τι λέει η "κυβέρνηση", η "αντιπολίτευση", η "Τρόικα" ή οποιαδήποτε "αρχή", αφού η Αρχή μέσα στον καθένα μας εξακολουθεί να κοφεύει, νσ συμβιβάζεται και να υπακούει... όντας "νομοταγής"! ;)

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Δίκιο έχεις Χριστιάνα. Πράγματι, η αλλαγή οφείλει να αρχίσει από τον εαυτό μας. Όμως για να γίνει αυτό, θα πρέπει επιτέλους να αποκτήσουμε επίγνωση, του τι πραγματικά μας συμβαίνει. Οι επικυρίαρχοι υποτελείς υπηρέτες των δυνάμεων που θέλουν να μας τελειώσουν, έχουν βαλθεί να μας διαχωρίσουν, να μας μπερδέψουν, ώστε να μας πάρουν τα πάντα για να παραδοθεί το οικόπεδο που λέγεται Ελλάς.

    Είναι λοιπόν χρέος όλων μας, να βγούμε έξω στον πραγματικό κόσμο και να προσπαθήσουμε να μάθε την αλήθεια ο απλός κόσμος, που αυτήν την στιγμή, λόγω και του άγχους που ζεί, να μην γνωρίζει τι ακριβώς γίνεται και τι να κάνει.

    Εάν θέλουμε πραγματικά να αποφευχθεί η αιματοχυσία, οφείλουμε επιτέλους να αναλάβουμε εμείς οι ίδιοι, ο Λαός δηλαδή να εφαρμόσουμε πρωτογενές δίκαιο, πέρα και πάνω από το υπάρχον νομοθετικό πλαίσιο. Πρέπει να καταλάβουμε, ότι η αληθινή Δημοκρατία όχι μόνον το επιτρέπει αυτό, αλλά και το επιβάλει. Και δεν είναι ότι ο Λαός μας δεν έχει γνώση από αυτά. Έχουμε στην Ιστορία μας πολλές περιπτώσεις που το κάναμε ήδη.

    Η αναίμακτη μέθοδος είναι μία και μοναδική: Τους ρίχνουμε με Γενική Πολιτική Απεργία, και αναγεννάμε το κράτος με νέο θεμελιώδη νόμο, δηλαδή Σύνταγμα.

    Όσο αργούμε να το κάνουμε αυτό, όσο δηλαδή αργούμε να πάρουμε ΕΜΕΙΣ τα ινία της ζωής μας και να βοηθήσουμε να ενδυναμωθεί μια κρίσιμη μάζα της κοινωνίας, τόσο πιο δύσκολο θα είναι να το καταφέρουμε. Ποτέ δεν θα είναι αδύνατον. Αλλά όσο το αφήνουμε, τόσο πιο δύσκολο θα γίνεται.

    Αυτό που μας λείπει, δεν είναι ούτε οι διαπιστώσεις, ούτε οι ίδέες, ούτε η γνώση για την Δημοκρατία. Αυτό που μας λείπει, είναι η επιθυμία να κάνουμε αυτό που πρέπει να για να ΟΡΓΑΝΩΘΟΥΜΕ συλλογικά, να ΠΡΟΕΤΟΙΜΑΣΤΟΥΜΕ συλλογικά, να ΑΝΤΙΣΤΑΘΟΥΜΕ συλλογικά, και να ΑΝΑΣΤΗΣΟΥΜΕ την Πατριδα και το Γένος μας, συλλογικά.

    Όποιος θέλει να κάνει κάτι για την Πατρίδα που χάνεται, ας κάνει το πρώτοαπλό βήμα:
    Ας χτυπήσει την πόρτα του διπλανού του, και ας τονρωτήσει τι τον απασχολεί, και ας συνεργαστεί μαζί του για να προετοιμαστούν για ειρηνική αντίσταση.

    Αυτό όμως απαιτεί θυσίες. Απαιτεί να βάλει κανείς στην άκρη την ιδεολογία του, να βγάλει από την μέση την ντροπή του, να βγάλει από το μυαλό του την αμφιβολία, και να τα αντικαταστήσει με θάρρος, ελπίδα και αγάπη για το Έθνος μας. Το πραγματικό Έθνος δηλαδή, που αποτελείται από τους απλούς εργαζόμενους πολίτες και όχι τους διάφορους Ελληνόφωνους ηγέτες, οικογένειες και κάθε λογής προδοτικά λαμόγα.

    Και ποιά είναι η διαφορά αυτού που λέω, το τον ακραίο εθνικισμό ή κάποια στοιχεία της αριστεράς; Η διαφορά που έχει ουσία, είναι ότι στην δική τους περίπτωση αυτό που τοςυ οδηγεί είναι το μίσος προς κάποιες ομάδες, ενώ στην δική μας η αγάπη για την Πατρίδα και ο σεβασμός τον Λαό της. Αυτή είναι η αλήθεια, όσο απλοποιημένο και "απολιτίκ" και να ακούγεται αυτό. Και είναι η αλήθεια, γιατι εξηγεί γιατί τόσοι υποτιθέμενοι σωτήρες μας, δεν έχουν κάνει απολύτως τίποτα το ουσιαστικό για να αλλάξει η κατάσταση, γιατί πολύ απλά, πιστεύουν ότι ο Λαός μας είναι ανίκανος.

    Αλλά εδώ έρχεται η διαφορά. Ακόμη και αν σήμερα ένα τεράστιο μέρος του Λαού μας κάνει λάθη, εμεί που είμαστε δημοκράτες και ουσιαστικά προοδευτικοί με την ευρεία έννοια, έχουν υποχρέωση να πιστεύουμε στην δυνατότητα αυτόυ του συγκεκριμένου Λαού να ξυπνήσει και να κάνει αυτό που έχει αποδείξει ιστορικά ότι μπορεί.

    Σ.Κ.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Δεν πατάμε στο ίδιο ποτάμι δυο φορές. Όσο νομίζουμε πως η λύση είναι εκεί έξω ή ότι "πρέπει να οργανωθούμε όλοι μαζί" για να γίνει κάτι, φοβάμαι πως ακόμα δεν καταλάβαμε.

      http://synthesieautou.blogspot.gr/2014/08/blog-post_6.html

      Διαγραφή
  3. Το κλειδί κατά την ταπεινή μου γνώμη, είναι και ήταν πάντα ο οργανωμένη δράση. Οι πάμπολλοι αξιοσημείωτοι αγώνες και νικες που έχει ποτέ καταφέρει η ανθρωπότητα, είχαν από πίσω την οργάνωση. Δεν υπάρχει ανθρώπινη κοινωνία, κίνημα ή επίτευγμα χωρίς οργάνωση, και ως εκ τούτου δεν υπάρχει πρόοδος.

    Παρ όλα αυτά, αυτό δεν σημαίνει ότι περιμένει κανείς όλοι, μα όλοι να οργανωθούμε. Μόνο η κρίσιμη μάζα θα οργανωθεί όπως πάντα, και μόνο εάν αυτή υπάρχει πραγματικά, και εάν ένας ένας μας αλλάξει τον εαυτό του πρώτα και κύρια. Αλλιώς, θα μας αφανίσουν οι άλλοι, που έχουν οργάνωση, έσω και αν την χρησιμοποιούν για τον αφανισμό μας.

    Όσο για το άρθρο σου, μου άρεσε, δες και αυτό που αν κατάλαβα καλά το δικό σου, μιλάει για το ίδιο θέμα:

    http://stavroskatsoulis.blogspot.gr/2012/12/blog-post_12.html

    Σε κάθε περίπτωση, η προσωπική αλλαγή αν και είναι αναγκαία συνθήκη για την ποθητή αλλαγή της κοινωνίας, δεν είναι και ικανή. Γιατί όπως είπα, για να μεταφερθούν τα ατομικά ιδεώδη στην κοινωνία, χρειάζεται οργάνωση. Και ελπίζω να ξέρεις τι εννοώ με την λέξη οργάνωση, γιατί δεν την χρησιμοποιώ με την κομματική έννοια, αλλά μάλλον με την έννοια εκείνη που βίωσαν οι πρόγονοί μας στις γειτονιές τους κάποιες εποχές, όταν η αλληλεγγύη ήταν συνείδηση και τρόπος ζωής.


    Σ.Κ.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  4. Είναι όντως δύσκολες οι συζητήσεις γιατί οι προσωπικές καταγραφές των εννοιών διαφέρουν...

    Εστιάζοντας στο ένα (προσωπική μετακίνηση) δεν αποκλείω το άλλο (συλλογική κινητοποίηση). Στην καλύτερη περίπτωση εσωτερικής συνειδητοποίησης, τα δυο συγχωνεύονται και συν-κοινωνούν, συνυπάρχουν.
    'Ομως, χωρίς το πρώτο, ποτέ δεν επιτυγχάνεται το δεύτερο, όσες αιματοχυσίες και αυτοθυσίες κι αν συμβούν. Ιστορικά το βλέπουμε: λειτουργούν για λίγο. Επομένως, στη γραμμικότητα του χρόνου που υπάρχουμε και θέλοντας να βάλουμε "ένα πόδι μπροστά και έπειτα το δεύτερο για να περπατήσουμε", οφείλουμε να αναλάβουμε την προσωπική ευθύνη της εσωτερικής μας μετακίνησης, που συνοδεύεται πάντα από ανάλογη δράση.

    ΑπάντησηΔιαγραφή

Σ. Κατσούλης. Από το Blogger.